|
|
|
|
|
Język chiński
Tłumaczenia tekstów przysięgłych i zwykłych języka angielskiego bez względu na trudność tekstu wykonujemy w cenie:
1620 znaków - 70,00 zł
Należy założyć, że tłumacz wykonuje tłumaczenia ok. 5-8 stron dziennie.
Tłumacz 160IQ opowiada:
Chiński
|
|
|
Termin język chiński jest nieprecyzyjny, bo może oznaczać:
● Standardowy język mandaryński - oficjalny język ChRL, opracowany w latach 50. i nauczany w chińskich szkołach od 1956 roku. Jego potoczna nazwa to putonghua, czyli powszechna mowa. Według danych z 2004 roku w języku tym mówi 53 proc. mieszkańców Chin, a więc ponad 600 mln osób. Liczbę cudzoziemców władających tym językiem, lub uczących się go chińskie władze szacują na 30 mln osób.
● Jeden z kilkudziesięciu języków chińskich należących do rodziny języków chińsko-tybetańskich, do których zalicza się również standardowy mandaryński. Językami tymi posługuje się obecnie ok. 1,3 mld osób w Chinach i na świecie.
Nieporozumienie bierze się m.in. stąd, że w piśmie chińskim zazwyczaj nie odzwierciedlają się różnice między poszczególnymi językami oraz ich dialektami, tj. zapis jest identyczny, ale jego wymowa może się bardzo różnić w zależności od dialektu/języka użytkownika.
Języki chińskie pochodzą od języka średniochińskiego, używanego w mowie od VI do X wieku. Ze względów politycznych i kulturowych, a także ze względu na istnienie w praktyce jednego standardu języka pisanego, poszczególne języki są często nazywane dialektami (grupami dialektów), tzn. odmawia im się statusu pełnoprawnych języków.
Posługuje się nimi ponad 1,1 mld ludzi zamieszkujących Chińską Republikę Ludową, Republikę Chińską (Tajwan) (20 mln), Malezję (5 mln), Tajlandię (4 mln), Indonezję i Singapur (po 2 mln). Języki chińskie są językami ojczystymi ponad miliarda Chińczyków (Han), a także ludów zasymilowanych, m.in. Mandżurów, Hui czy She.
Z lingwistycznego punktu widzenia współczesne języki chińskie należy podzielić na dwie wielkie grupy:
● grupę północną, której języki są ze sobą blisko spokrewnione i w ograniczonym zakresie wzajemnie zrozumiałe. Języki tej grupy mają 3 (dialekt północno-wschodni) lub 4 tony (chiński standardowy, wywodzący się z dialektu pekińskiego). Struktura tonów różni się nieco między językami.
● grupę południową, której języki są od siebie (i od chińskiego północnego) bardzo odległe i wzajemnie niezrozumiałe. Języki te mają bogatszą strukturę tonów; najwięcej ma Minnan (południowy Min), który ma 7-8 tonów, w zależności od dialektu. Języki południowe uchodzą za bardziej archaiczne z językoznawczego punktu widzenia.
W ChRL prowadzona jest kampania propagowania używania w mowie standardowego języka (putonghua): wyłącznie w tym języku ma odbywać się nauka w szkołach, inne języki i dialekty rugowane są z mediów itp. Na Tajwanie języki tajwański oraz hakka mają obecnie wyraźnie wyższą pozycję, obok nauki w języku mandaryńskim, w szkołach są także od kilku lat prowadzone lekcje tych języków jako zajęcia dodatkowe. W Singapurze, w którym lingua franca między różnymi grupami etnicznymi jest angielski, władze promują wśród etnicznych Chińczyków naukę standardowego mandaryńskiego pod hasłem "nauki języka przodków", mimo że większość singapurskich Chińczyków pochodzi z południowych Chin, gdzie znajomość mandaryńskiego dawniej była rzadkością, a w kontaktach rodzinnych używa różnych języków i dialektów. Wyjątkiem są Hongkong i Makau, gdzie oficjalnym językiem jest kantoński (obok angielskiego w Hongkongu i portugalskiego w Makau), jednak większość tekstów pisanych powstaje w języku standardowym, ale czytane są w wymowie kantońskiej.
Rodzimy dialekt jest w wielu regionach Chin ważnym składnikiem tożsamości lokalnej, na ogół użytkownicy danego dialektu będą między sobą się nim posługiwać, przechodząc na język standardowy jedynie gdy zwracają się bezpośrednio do osoby, która go nie rozumie.
|
|
|
|
|
|
|
Profity dla każdego!